Inzulinska Rezistencija

Inzulinska rezistencija je poremećaj rada ćelija tkiva i organa. Ćelije tkiva koje se pri pojavi šećera u krvi i inzulina otvaraju da ih prime i prerade u energiju, kod IR se ne otvaraju jer su postale otporne na inzulin. Kao vanjska manifestacija IR javlja se povećanje tjelesne težine a kao unutarnja stvaraju se loše masnoće u krvi koje prelaze uobičajene vrijednosti. Sve ovo, uz genetsku predispoziciju može nakon izvjesnog vremena dovesti do razvoja šećerne bolesti (Diabetes mellitus tip 2). 

Kod IR dešava se sljedeće: 

  • Ćelije nisu preradile šećer pa dižu inzulin i istovremeno u krvi imamo visok šećer i inzulin, i tada dolazi do napada gladi, imamo luđački apetit. 
  • Ćelije su brzo preradile šećer uslijed navale inzulina pa dolazi do naglog pada šećera – hipoglikemije, vrtoglavice.  Organizam nam traži slatko a nakon jela se uvijek osjećamo loše. 

Negativne posljedice IR:

  • blokada reproduktivnih funkcija
  • oštećenja krvnih sudova i tkiva
  • tijelo kao odbrambeni mehanizam podiže holesterol i trigliceride
  • šećer iz krvi se pretvara u masti a ne u energiju
  • poremećaj rada hormona
  • gušterača slabi, prestaje njena funkcija i dobijamo dijabetes.

Uzroci :

  • ishrana bogata ugljikohidratima
  • posljedica aditiva u hrani
  • posljedica vakcinacije – autoimuni odgovor na antitijela
  • poremećena crijevna flora
  • reakcija na lijekove
  • genetska predispozicija

 

U trudnoći, posebno II i III trimestar nastaje veća potreba za inzulinom i njegova sekrecija se pred kraj trudnoće četverostruko povećava što znači da okidač za IR može biti i trudnoća ali je morao postojati jedan od navedenih uzroka koji je doveo do tog stanja.

Share This!
Show Buttons
Hide Buttons